Twitter, een nieuwe verslaving?

21 05 2008

Twitter.com. Een nieuwe vorm van chatten, voor sommigen een bekend fenomeen en een onmisbare bron. Drie maanden geleden dacht ik nog dat ‘twitteren’ een soort van straattaal voor ‘sms’en’ was, totdat een vriendin tijdens het zoeken naar nieuws voor een krantje uitriep “oh, dat twitter ik wel even!” Ookal trok ik snel mijn beste pokerface, de vraagtekens waren van mijn gezicht af te lezen. Daar werd cordaat wat aangedaan. Nog geen halve minuut later had ik een twitteraccount en ‘followde’ ik al een paar interessante twitteraars. Geweldig! De ‘wiewatwaar’ van hyves, met constante uploads, gekke uitspraken en kijkjes in iemands leven als ‘ik ben even een peukie roken’. Begrijpelijk dat ik mijn ogen niet meer van het scherm kon houden, ik was zelfs in de waan dat ik er een nieuwe online verslaving bij had. Maar dat kwam vooral omdat ik finaal vastliep in een artikel over een saai onderwerp en twitter bleek een welkome afleiding. Ik heb ongeveer een week actief getwitterd, daarna zakte het aantal ‘tweets’ (zoals ‘lekker bakkie zeg’ en ‘even uitbuiken’) al gauw af naar 1 per dag. De lente begon en de zon ging schijnen, met als gevolg dat twitter.com een beetje in de vergetelheid raakte.

Raakte, want inmiddels ben ik weer vollop tweets aan het produceren. En niet alleen maar onzinnige praat, ik zie het nut voor de journalist er nu wel van in. Nieuws binnen enkele seconden, in 140 tekens, overbrengen aan je twittercommunity. Zitten in die community serieuze journalisten en belanghebbenden, dan is de kans groot dat er snel iets mee gedaan wordt. Of het stellen van een technische vraag waarop je snel antwoord nodig hebt. Met een beetje geluk geven meerdere experts je verschillende tips. Het is sneller dan e-mail en makkelijker dan MSN. Je roept wat in de ruimte en ziet wel wie er reageert. Nuttige informatie vliegt pijlsnel letterlijk de hele wereld over, want het is een internationaal netwerk.

Maar voor wie zijn computer nog heel ouderwets thuis op een bureau heeft staan en niet beschikt over een high-tech mobieltje is het lastig twitteren. Tenminste, als je er echt iets aan twitter wilt hebben. Naar mijn idee moet je zo veel mogelijk interessante tweets plaatsen en lezen om een beetje BT’er (bekende twitteraar) te worden. Voor journalisten is het dus belangrijk dat ze ‘any time any where’ kunnen twitteren, zodat ze blijven bijbenen wat er allemaal gezegd en gedaan wordt op twitter.

Ik voelde een lichte paniek toen afgelopen weekend de internetverbinding eruit knalde. Bats boem, afgesneden van de buitenwereld. ‘Wat als ik nu iets heel erg nieuwswaardigs meemaak’, schoot er even door mijn hoofd. Iets als een toevallige ontmoeting met een zojuist ontsnapte TBS’er ofzo. Dan kan ik dat niet twitteren, de wereld zal het nooit weten! Ik zou op zo’n moment natuurlijk de telefoon kunnen pakken, maar dat is nogal jaren ’90 en zonde van de tijd. Op twitter zou het al oud nieuws zijn. dat gaf me een gerust gevoel. Internet ligt er voorlopig uit, de rust is weergekeerd. Tijd voor een bakkie.

Advertenties

Acties

Information

3 responses

22 05 2008
edwin4svj

Die gedachte ‘een nieuwe verslaving’ ging vanmorgen ook in mijn hoofd rond. Ik begin het inmiddels ook superleuk te vinden en het wordt al heel snel (veel sneller dan ik had verwacht) een dagelijkse bezigheid…

26 05 2008
jacco

Ik zeg frisse kijk. Leuk intrekkertje aan het begin haha 🙂

9 03 2009
relirel

binnenkort de eerste kliniek voor twitterverslaafden:

http://relirel.wordpress.com/2009/03/09/eerste-kliniek-twitterverslaafden/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: